პროექტის რეპორტი დაუჯერებელი საშინელება ხდება! გულგრილს თუ დაგვტოვებს, ეს ნიშნავს იმას, რომ ადამიანობა არ გაგვაჩნია! ღმერთმა ხომ, თავის ხატად და მსგავსად შეგვქმნა! და თუ, არ არის ასე - ეს სამყაროს აღსასრულს ნიშნავს! - პროექტები - ჩერნოვეცკის ფონდი

ჩერნოვეცკის საქველმოქმედო ფონდი

დაუჯერებელი საშინელება ხდება! გულგრილს თუ დაგვტოვებს, ეს ნიშნავს იმას, რომ ადამიანობა არ გაგვაჩნია! ღმერთმა ხომ, თავის ხატად და მსგავსად შეგვქმნა! და თუ, არ არის ასე - ეს სამყაროს აღსასრულს ნიშნავს!

page info icon
2024 მარტი 26
ასე გამოიყურება ბავშვი რომელიც შიმშილობს! ანა-მარია მთელი ღამე ტიროდა, დედიკოს ლუკმა პურს სთხოვდა, ერთ ნამცეცს მაინც... მაგრამ ერთი ნამცეცი პურიც კი არ არის ამ სახლში! აქ უკიდურესმა გაჭირვებამ, საშინელმა თაგვებმა და ვირთხებმა დაიდეს ბინა! უფლის წყალობით, თუ არასოდეს გინახავთ მშიერი ბავშვები, თვალს ნუ აარიდებთ... ჩახედეთ თვალებში 3 წლის ულამაზეს ანა-მარიას. ნუთუ, ტანჯვისთვის და შიმშილისთვის გაჩნდნენ ეს ბავშვები ამ ქვეყნად?! არ ვიცით, ვის უნდა დავუსვათ ეს კითხვა?!.. წაიკითხეთ და დაწერეთ კომენტარები, მეგობრებო! რა თქმა უნდა, ერთობლივი ძალებით დავეხმარებით! მაგრამ, რაც უფრო მეტი კომენტარი დაიწერება, მით უფრო მეტი შანსი ექნებათ ამ ბავშვებს, დახმარება მიიღონ ადგილობრივი შეძლებული თანამდებობის პირების მხრიდან, ვინც უბრალოდ ვერ ამჩნევს ამ საბრალო ოჯახს! მისი ძმა ლაზარეც გაუჩერებლად ტირის, მუცლის ტკივილი აწუხებს და იკრუნჩხება. ბავშვი დაბადებიდან არის მიჩვეული ასაკისთვის შეუფერებელი, იმ საკვების ჭამას, რასაც მისცემენ, სახლში რაც ექნებათ...
საქველმოქმედო ნომერი:
შეგროვებულია
7,689 ₾
( 570 დონორი )
დასრულებულია

მშობლები მშვიდად არიან: აღარ დარჩებიან მათი შვილები მშიერი! მადლობა ყველას, ვინც დახმარების ხელი გაუწოდა ოზაშვლების ოჯახს!

 
ჩემი ოცნებაა, სიღარიბეს თავი დავაღწიოთ. გმადლობთ, ფეხზე წამოდგომაში რომ დაგვეხმარეთ!

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

პატარა ანა-მარიამ ახალი სიტყვა ისწავლა — „ლამაზი“! ახალ ნივთებს რომ ხედავს, მაშინ ამბობს

სახლი, რომელიც ადრე ოზაშვილების ოჯახის დროებითი თავშესაფარი იყო, ნამდვილი საშინელება გახლდათ. ყველაფერი ჭრიალებდა და იშლებოდა, წრუწუნები დარბოდნენ ფეხქვეშ. სახლში, რომელიც სრულიად ცარიელი და შიშველი კედლებით იყო,  სამივე ერთად ტიროდა: დედა ლია და მისი ორი პატარა შვილი — ანა-მარია და ლაზარე. სუფრაზე დასადები რამე კი არა, მაგიდაც არ ჰქონდათ. ანა-მარია განუწყვეტლივ იმეორებდა: „პური, დედიკო, პური...“

ცარიელ, ავარიულ სახლში თაგვები დარბოდნენ და ცხოვრობდა პატარა ლამაზი გოგონა

ჩერნოვეცკის ფონდის მეგობრების მიმართ ჩვენი მადლიერების სიტყვებით გამოთქმა რთულია! თქვენ ახალგაზრდა ოჯახს აჩუქეთ ყველაფერი, რაც შეიძლებოდა: საკვები, საოჯახო ტექნიკა, ავეჯი.

— ლევან, ასეთ სიტუაციაში რა დაგეხმარათ ყველაზე მეტად? სად და რა პირობებში ცხოვრობთ ამჟამად? გვიამბეთ.

ლევანი (ბავშვების მამა): სასოწარკვეთილი ვიყავი იმ დღეს, როდესაც ჩვენი ოჯახისა და საშინელი საცხოვრებელი პირობების გადასაღებად მოხვედით. დილიდან სამუშაო ვერ ვიშოვე (შავი მუშა ვარ) და სახლში მხოლოდ პურის მოტანა მოვახერხე.

გაგიკვირდებათ, ალბათ, მაგრამ იმ ყველაფრიდან, რაც გვაჩუქეთ, ყველაზე მეტად საჭმელი გამიხარდა, საკვები პროდუქტები. დავმშვიდდი, რადგან, როგორც იქნა, ჩემს გოგონასა და ბიჭს დავაპურებდი. ძალიან ვდარდობდი მათ გამო.

ლევანი: „ბავშვები შიმშილობდნენ და ამიტომ საჭმელი გამიხარდა ყველაზე მეტად!“

ლია (ბავშვების დედა): პროექტის მსვლელობის პერიოდში მაღაზიაში მივდიოდი და უამრავი რამ მომქონდა! ხორცის პროდუქტები, რომელიც ანა-მარიას ძალიან უყვარს, გემრიელად შეექცეოდა და დამატებასაც ითხოვდა.

ამჟამად კახეთში, დედოფლისწყაროში ვცხოვრობთ, საჩუქრებიც აქ მოგვიტანეს.

ლევანი: „ძალიან კარგი და გამგები მეუღლე მყავს, გაჭირვების გამო არასდროს მსაყვედურობს. მაგრამ მეც ხომ ვხედავდი, როგორ წვალობდა, ხელით რომ რეცხავდა სარეცხს. ახლა ლია კმაყოფილია და მეც მასთან ერთად“

ახლა გაზქურაზე ვამზადებ საჭმელს, შეშის ღუმელზე კი არა. გვეღირსა. წვნიანებს, პიურეებსა და ფაფებს ვუმზადებ ჩემს შვილებს — ყველაფერს, პატარებმა რაც უნდა ჭამონ. მაგიდასთან ვსხდებით ადამიანურად. მადლობა, ხალხო! ის ჩვენი კოჭლი მაგიდა ხომ გახსოვთ, ცხიმით დალაქავებულ კედელთან რომ იდგა? მსგავსიც აღარაფერია! უმაღლეს დონეზე ვსაუზმობთ და ვსადილობთ ახლა — სუფთად და ლამაზად! ფეხზე მდგომი აღარავინ ჭამს, შეგვიძლია ყველანი ერთად დავსხდეთ სუფრასთან. აბა!

ლია: „ყველანი ერთად ვსადილობთ, უმაღლეს დონეზე. სკამებიც ყველასთვის საკმარისი გვაქვს!“

ლევანი: იმ დაწყევლილ სახლში კი არ ვიცოდით, ქვაბი სად დაგვედო, თაგვი რომ არ ჩამძვრალიყო. თაგვიც რომ არა, მაცივრის გარეშე ყველაფერი მეორე დღესვე გვიფუჭდებოდა. გვიფუჭდებოდა სიმწრით და მძიმე შრომით ნაშოვნი საჭმელი. ახლა ამ ყველაფერს ბოლო მოეღო უკვე. მშვენიერი მაცივარი გვაქვს!

ლევანი: „ახლა, რასაც ვშოულობ, ყველაფერი მაცივარში ინახება. ბავშვების საჭმელს ვეღარ შეგვიჭამს ვერცერთი თაგვი!“

ლია: შეგვიძლია გამოვიძინოთ, ამდენი თვის დაღლილობას ვემშვიდობებით ნელ-ნელა. ერთია, რკინის საწოლზე ჩავარდნილ ლეიბზე წოლა, როდესაც ისე გრძნობ თავს, თითქოს გცემეს. ნორმალური, კომფორტული საწოლი კი სულ სხვაა, როდესაც ლეიბი მორგებულია ხერხემალზე. უფრო გვიან ვდგებით მეც და ბავშვებიც, ნუ დამძრახავთ ამისთვის. ადრე ნორმალურ პირობებში ცხოვრების ფუფუნებას მოკლებულები ვიყავით.

ლია: „ამ საწოლებზე ზურგი ისვენებს. ოჰ, მთელი ოჯახი როგორ ვწვალობდით ადრე!“

ასეთი საწოლები რომ გვაქვს, ახლა შეგვიძლია ძილის გუდები ვიყოთ. ამდენი ტანჯვის მერე ჩვენთვის ყველაფერი შეიძლება!

ლია (შვილს მიმართავს): ანა-მარია, დაუწიე ტელევიზორს ხმა, დეიდას ვესაუბრები.

— ტელევიზორი თვითონ ჩართო?

ლია: ვაიმე, ისეთი ნიჭიერი და ცელქია! ყველაფერი უცებ აითვისა, აქეთ გასწავლით, ისეთია (იღიმის). რთავს და თიშავს კიდევაც, youtube-შიც დაძვრება. ყველა არხს ათვალიერებს, ყველაფერი იცის. პულტი თუ ჩაიგდო ხელში, მორჩა! ჩვენ ვეღარაფერს ვუყურებთ. მხოლოდ „მუტფიმი, მუტფიმი“, მულტფილმი ანუ.

ანა-მარიას განკარგულებაშია ეს ტელევიზორი, იმდენ მულტფილმს აჩვენებს, რამდენსაც უბრძანებს!

ახალი ტელეფონი რომ მაჩუქეთ, იქაც ჩაძვრა! ტელეფონით გვიღებს ფოტოებს ყველას: თავის ძამიკოს, ლევანს, მე. ფეისბუქსა და ტიკ-ტოკზეც შეუძლია სურათის ატვირთვა. აბა!

— ფონდის მეგობრებიდან ვინმე პირადად თუ გაიცანით? 

ლია: ძალიან თბილი და გულკეთილი გოგონები გვესტუმრნენ თბილისიდან. ყველაფერი ჩამოგვიტანეს, ბავშვებს რაც სჭირდებოდათ: ტანსაცმელი, შამპუნი, სველი ხელსახოცები, პროდუქტები, ტკბილეული. ანა-მარიას ჩვენი სტუმრები ძალიან მოეწონა, მთხოვდა, არ გამეშვა, რომ დარჩენილიყვნენ და ეთამაშათ (იღიმის).

სამწუხაროდ, არ მოგვეცა შესაძლებლობა, სხვა ადამიანებიც გაგვეცნო, ვინც დაგვეხმარა. მაგრამ უდიდესი მადლობა მინდა გადავცე ყველას! ღმერთმა ყოველგვარი სიკეთე მოგცეთ: ჯანმრთელობა, წინსვლა და სიხარული! ბედნიერ და უდარდელ ცხოვრებას გისურვებთ. მუდამ ვილოცებ თქვენთვის!

ლევანი: ჯანმრთელობას გისურვებთ, პირველ რიგში! მადლობას გიხდით იმისთვის, რომ გაჭირვებიდან ამოსვლაში გვეხმარებით. ჩემი ოცნებაა, ჩვენმა ოჯახმა სიღარიბეს და სიღატაკეს თავი დააღწიოს. თქვენი დახმარება საქართველოში კიდევ ძალიან ბევრს სჭირდება. აქ ცხოვრობს უამრავი უბედური და გაჭირვებული ადამიანი. დაე, წყალობის გამცემის ხელი ცარიელი არასდროს დარჩეს! ასეთ კეთილშობილურ და ღირსეულ საქმეს რომ აკეთებთ, თავად უფალი გეხმარებათ.

— ლია და ლევან, რა დახმარება გჭირდებათ დღევანდელი მდგომარეობით?

ლევანი: მინდა, მადლობა გადაგიხადოთ და გითხრათ, რომ ყველაფერი მშვენივრად არის. მაგრამ პრობლემებსაც ვერ დაგიმალავთ. იმ საშინელ სახლში ცხოვრებას უკვალოდ არ ჩაუვლია. ანა-მარიას კრამიტის ნატეხი დაეცა თავში და ტრავმა აქვს მიღებული. რამდენიმე თვის წინ მომხდარი ამბავია. გახსენებაც არ მინდა, ისეთი დღეები გადავიტანეთ. კეთილი ადამიანები წამლებით დაგვეხმარნენ, დროულად გავაკეთეთ ყველაფერი, რაც საჭირო იყო. მაგრამ, ჰემატომა ბოლომდე არ არის გაწოვილი, ანა-მარია გაძლიერებულ კვებას საჭიროებს. მთელი გულით გთხოვთ, დაგვეხმარეთ.

კეთილო ადამიანო, დაუყოვნებლივ გააზიარე ეს პოსტი! დაეხმარე შენს მეგობრებს, იპოვონ უფლის გზა!

გაჭირვებას ერთ დღეში ვერავინ დააღწევს თავს. საშიშ პირობებში ცხოვრება კი ყოველთვის აისახება ჯანმრთელობაზე. თქვენთან ერთად ჩვენს თანამოქალაქეებს ვეხმარებით, სიღატაკეს, ავადმყოფობასა და საშინელ საცხოვრებელ პირობებს თავი რომ დააღწიონ. თქვენი დამსახურებით უკეთესობისკენ შეიცვალა ოზაშვილების ოჯახის ცხოვრება. მაგრამ პატარა გოგონას, ანა-მარიას, ჩვენი თანადგომა ჯერ კიდევ სჭირდება.

 თუკი გიმძიმთ საყოფაცხოვრებო სირთულეებისა და გადაუჭრელი საკითხების გამო, რამდენიმე წამით ყურადღება ჩვენს „ფეისბუქის“ პოსტებზე გადაიტანეთ; ან უმჯობესია, ჩვენს ნებისმიერ ბენეფიციარს დაურეკოთ და ყველა თქვენი პრობლემა უმნიშვნელოდ მოგეჩვენებათ მათთან შედარებით, ვისაც ცხოვრების ყველაზე მძიმე წუთს დაეხმარეთ.

მათ პრობლემებთან შედარებით ჩვენი პრობლემები არაფერია! აი, ნამდვილი გაჭირვება! ის თქვენ წინაშეა! უფალს მადლობა შესწირეთ იმისთვის, რაც გაგაჩნიათ! თქვენ უბედნიერესი ადამიანი ხართ! გახსოვდეთ ეს და დაეხმარეთ შეჭირვებულებს.

სამწუხაროდ, ამ და კიდევ უამრავი სხვა ოჯახის პრობლემები არ დასრულებულა, ამიტომ დროდადრო გადახედეთ ხოლმე ამ საბრალო ადამიანების ისტორიებს ჩვენს ვებ-გვერდზე და ესაუბრეთ მათ. ყოველ ჯერზე, როდესაც მორიგი გაჭირვებული ადამიანის ნომერს აკრეფთ, თქვენ აუცილებლად იგრძნობთ უფლის კურთხევას! აუცილებლად! განაგრძეთ ამ ოჯახების დახმარება! სწორედ ეს არის საუკეთესო ღვთისმსახურება! 

მეგობრებო, კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს თქვენთან — თუკი შეიტყობთ, რომ თქვენს ნაცნობს ან მეზობელს სჭირდება დახმარება, გთხოვთ, გამოიჩინოთ გულისხმიერება და ამის შესახებ მოგვწეროთ ელექტრონულ მისამართზე: office-fsp@fsp.ge  

თქვენი სიკეთე — არის შესაძლებლობა, თავადაც ყველაფერში ბედნიერი რომ იყოთ!

მეგობრებო, კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა ყველას!

ჩვენი ფონდის ანგარიშები:

საქართველოს ბანკი GE64BG0000000470458000

თი ბი სი ბანკი GE15TB7194336080100003

ლიბერთი ბანკი GE42LB0115113036665000 

 (დანიშნულება: ოზაშვილების ოჯახი).

 თანხის ჩარიცხვა შესაძლებელია ჩვენი ვებგვერდის მეშვეობით: „საქართველოს ბანკი“ (e-commerce), „TBC ბანკი“ (GeoPay), „ლიბერთი ბანკი“ (PayGe), PayPal.

 თანხის ჩარიცხვა ასევე შესაძლებელია ტერმინალებიდან:  ExpressPay, TBCpay, PayBox (OPPA). ჩვენს ფონდს იპოვით ქვეთავში “ქველმოქმედება“. ინფორმაციას ფონდის დამატებითი უფლება-მოვალეობების შესახებ შეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე: https://goo.gl/GY2Gus

თქვენ შეგიძლიათ გადაარჩინოთ ვინმეს სიცოცხლე და დაუახლოვდეთ ღმერთს! გაგზავნეთ SMS ნომერზე 97100. 

 ვიფიქროთ იმაზე, რომ შეჭირვებულთა დახმარებით და მათი ტკივილის გაზიარებით, ჩვენ ვზრუნავთ საკუთარ სულზე და ვუახლოვდებით უფალს!

სპეციალურ ნომერზე:  0901200270  განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია! დალოცვილები ყოფილიყავით!

კორ.: მედეა  

 
 



მსგავსი პროექტები: