„მინდა, მამასავით, ჯარისკაცი ვიყო!“ - ამაყად აცხადებს გაბრიელი და წინკარიდან, მამის პორტრეტისაკენ მექაჩება. – „იცით, დეიდა, მამაჩემი გმირია. ის ომში იყო და მეც აუცილებლად გმირი გავხდები!“ - აგრძელებს გულღია ბიჭუნა. – „მამა ახლა ზეცაშია. არ იფიქროთ, რომ მიგვატოვა. ის უბრალოდ ანგელოზებმა წაიყვანეს თავისთან, იმიტომ რომ ასეთი კეთილი, მამაცი და კარგია!“