„აუ-უ-უ, რა ლამაზია სესილის საწოლი!  ზუსტად პრინცესულია... როცა  დავინახე, ეგრევე ვიფიქრე მე და სოფოსავით, არ მოუწევდა ცუდ საწოლში ძილი, ამიტომ ძალიან გამეხარდა... სესილი ხომ ძალიან პატარაა და დედიკოსთან ერთად, იატაკზე ვერ დაიძინებდა...“ - მეუბნება პატარა სალომე. პატარა დაიკოს, საწოლზე ფუმფულა ბალიშებს უსწორებს და თვალები ეშმაკუნებით ევსება. ეტყობა, რომ უხარია ამდენი საჩუქრები... 

სესილი ბედნიერია, მისი მეგობარი დათუნიები მასთან არიან.

 უფროსი დაიკო - სოფო კი გარბის, თავის ლურჯ სპორტულებს სწრაფად იცვამს და მაჩვენებს - ,,ნახეთ, როგორ მიხდება?! იმ დეიდამ მომიტანა ჩემი სახელი რომ ჰქვია...რა კარგი დეიდა იყო... ყველა სოფო ხომ კეთილია, ჩემსავით?!  რა ვიცი, მე ასე მგონია...“ 

            ეს ორი პატარა რაპუნცელი, 9 და 11 წლისები არიან. მე, ორივეს რაპუნცელი დავარქვი. ისეთი გრძელი და ლამაზი თმა ჰქონდათ... მაგრამ, გადაწყვიტეს შიმშილის ზღვარზე მყოფ ოჯახს დახმარებოდნენ, თმა მოიჭრეს, ჩააბარეს, ფულით კი საკვები შეიძინეს... მათ კიდევ ერთი ძმა ჰყავთ - ირაკლი, რომელიც ფერმერობაზე ოცნებობს. უნდა, რომ ბევრი ქათამი  იყოლიოს, რათა დებს და მშობლებს არასდროს შიოდეთ...

             ჩვენმა ფონდმა, ცეცხლაძეების მრავალშვილიანი ოჯახის შესახებ პოსტი, 25 ივლისს გამოაქვეყნა.

https://chernovetskyifund.ge/ge/projects/finished/758-tsetskhladze/description/

           ირაკლი ელექტრო ჩაიდანს მაჩვენებს და მარწმუნებს, თუ როგორი სწრაფია მასში წყლის ადუღება. ღუმელზე დიდი დრო სჭირდებოდა, სანამ გააჩაღებდნენ, სანამ გახურდებოდა... სკოლაში კი, აგვიანდებოდა. მათი ყოველდღიური რაციონიც ხომ, ისეთი მწირი იყო, ხშირად უწევდათ ჩაიზე და პურზე ყოფნა...

          - შორენა პირველ რიგში, გილოცავთ ოჯახში ახალი წევრის შემატებას. არაჩვეულებრივი გოგონა შეგეძინათ. ეს ყველაზე დიდი ბედნიერებაა. იქნებ გვიამბოთ სესილიზე?

„სესილი გვაბედნიერებს“

          შორენა (დედა):  დიახ, მეოთხე შვილი შემეძინა - მეოთხე სიხარული. საკმაოდ რთული ფეხმძიმობა მქონდა, საკეისრო კვეთა დამჭირდა რვა თვის თავზე.  მიუხედავად ამ პრობლემებისა, გოგონა აბსოლუტურად ჯანმრთელი დაიბადა, 50 სმ სიგრძით და 2 კგ და 700გრ წონით. უფალს მადლობას ვუხდი, ყოველდღე, რომ კიდევ ერთი შვილი მაჩუქა. ხუთივე თავს ვევლებით ჩვენს სესილის. ჩემი მეუღლე  მეუბნება, ისე იქცევი, თითქოს პირველი შვილი იყოსო. მართლაც ასეა. მეოთხეა, მაგრამ განმიახლა ის ბედნიერება, რაც ირაკლის, სოფოს და სალომეს დაბადებისას განვიცადე. შვილები და ოჯახია ჩემი სიმდიდრე. აბა, მე სხვა არაფერი გამაჩნია...

           - შორენა, ვხედავ, ბავშვები გახარებულები არიან საჩუქრებით...

            შორენა: აბა, როგორ არ იქნებიან?! მათ ხომ, უკვე თვეებია, ტკბილეული არ უჭამიათ. ნორმალური ჩასაცმელი არ ჰქონიათ. ტექნიკაზე კი, საუბარიც ზედმეტი იყო. მე პირადად გაზქურა და სამზარეულოს ტექნიკა რომ დავინახე, სიხარულისგან აღარ ვიცოდი რა მექნა, რომელი ერთი გამეხსნა, მაგრამ ვინ გაცალა? სანამ გამოვერკვეოდი, ბავშვებმა გახსნეს ყველა ყუთი. (იცინის.)

„აბა მანდ რა არის? ჩემთან ბლენდერია... შენთან ჩაიდანი? yes!”

         დიდი მადლობა თქვენს ფონდს, და ყველა იმ ადამიანს, ვინც თავის შვილებს მოაკლო და ჩემი შვილებისთვის გაიმეტა. ვინც, ერთი ლარით მაინც შეგვეწია, და ასე გაახარა ჩემი ანგელოზები.

         სესილის ბუნებრივად გამოკვება, მალევე აღარ შემეძლო... მე, თავად მშიერს, ყოველგვარი ვიტამინებისგან დაცლის, რა რძე უნდა მქონოდა? ამიტომ უზომოდ გამიხარდა ეს ფაფები - საკვები ჩემი პატარასათვის. 

„სესილის მოსწონს ფაფები, მაგრამ ხშირად ვერ ვყიდულობდით...“

          ასევე, საბავშვო კრემები... ასეთი ფუფუნებისთვის, აბა, საიდან უნდა მქონოდა საჭირო თანხა?.. ბავშვის მანეჟმა-საწოლმა ხომ საერთოდ გადაფარა ყველა სიხარული. გაზქურა როგორ გვჭირდებოდა?!  უი, აღარ ვიცი, რომელი ერთი ჩამოვთვალო... ძალიან, ძალიან მადლობელი ვარ! 

„ამდენი საჩუქარი ერთად არასდროს მიგვიღია...“

შორენა: ადამიანები მირეკავდნენ, შეწუხებულები იყვნენ ჩვენი მდგომარეობით. თბილისიდან ქალბატონი მაია ჩენეკი გვესტუმრა. მან მოგვიტანა უამრავი პროდუქტი: ფქვილი, შაქარი, ბრინჯი, კიტრი, პომიდორი, ტკბილეული, ხილი... ბავშვები, ლამაზი ტანსაცმლითაც გაახარა. დიდი მადლობა ამ შესანიშნავ ქალბატონს! ჰო, მაიამ ტორტიც მოგვიტანა...  ირაკლის განსაკუთრებით უყვარს ტორტი და უკვე ყველამ გაიგო ამის შესახებ... (იცინის.) 

            აი, ჩემი გოგო რომ ახსენებდა სოფოს, ხომ გაიგონეთ? ის ქალბატონი სოფიკო - საოცრად თბილი და კეთილი ადამიანი, ორჯერ გვესტუმრა... პირველად, ტანსაცმელი მოუტანა ჩემს ბავშვებს. მეორედ, ირაკლის დაბადების დღეზე იყო მოსული, პროდუქტით და ძალიან ლამაზი ტორტით... მას ქალბატონი ლალიც ახლდა - ლალი ლილუაშვილი. ისიც უკეთილშობილესი ადამიანი.

         ირაკლი: იცით, რა გემრიელი ტორტი იყო?!  სულ არ მინდოდა, დამთავრებულიყო... ყველაზე ბედნიერი დაბადების დღე მქონდა...

         შორენა: არ შემიძლია, არ გავიხსენო ქალბატონი თეონა, რომელიც ოჯახთან ერთად გვესტუმრა, სექტემბერში. მან სათამაშოები: ბურთები, ბადმიტონი, ასევე სკოლისათვის საჭირო ნივთები გვაჩუქა. სკოლა იწყებოდა, მე არანაირი საშუალება არ მქონდა ბავშვებისთვის რაიმე შემეძინა და სკოლის დაწყებას, მომზადებულები რომ შევხვედროდით.

         დიდი მადლობა სოფოს, მაიას, თეონას და უამრავ კეთილ ადამიანს, რომლებიც ასე ზრუნავენ ჩემნაირ გაჭირვებულ მრავალშვილიან დედებზე და ზოგიერთებივით არ ფიქრობენ: „თუ შემოსავალი არ აქვთ, შვილებს რას აჩენენო?!“  ნეტა, რა იციან, რა გადავიტანე... წლების მანძილზე არ მყავდა შვილი, სანამ უფალი ირაკლის თავს მაჩუქებდა... წლების მანძილზე ვიჯექი და ვტიროდი: „უფალო მაჩუქე შვილი, განმაცდევინე დედობის ბედნიერება.“ გპირდები, რამდენსაც მაჩუქებ, იმდენს გავზრდი, რა ჯაფაც არ უნდა დამადგეს მეთქი. უფალმა შეისმინა ჩემი ვედრება და დავფეხმძიმდი. ზუსტად, ახალი წელი იყო. ირაკლის საახალწლო საჩუქარს ვეძახით! მაგრამ, როდესაც ორი თვის ორსული გავხდი, ექიმებმა გამსინჯეს დამითხრეს, რომ სასწრაფოდ უნდა მომეშალა მუცელი, რადგან ვირუსი მქონდა... მარწმუნებდნენ, თუ ასე არ მოვიქცეოდი, ავადმყოფი შვილი გამიჩნდებოდა. არ დავუჯერე. ისე მინდოდა შვილი, ვერ შევძელი ხელოვნური აბორტის გაკეთება და ჩემი შვილი, თუნდაც ავადმყოფი, მომეკლა! მაშინ ვთქვი: მე გავაჩენ, ის ჩემი შვილია, უფლის საჩუქარია და როგორიც იქნება, ისეთი უნდა მივიღო!  და იცით, რა მოხდა? ირაკლი სრულიად ჯანმრთელი დაიბადა. უფალი დიდია და ყოვლისშემძლე! მე მას მივენდე, მან კი, ოთხი ერთმანეთზე უკეთესი ანგელოზი მაჩუქა. ესენი მაცოცხლებენ მე! ესენი არიან ჩემი სიმდიდრეები. მე, სხვა სიმდიდრეზე არც ვოცნებობ. მხოლოდ ის მინდა, რომ მათ არ შიოდეთ, არ სციოდეთ. აქამდე ყველაფერი უკეთესად იყო, სანამ ჩემს მეუღლეს - ზაურს ჯანმრთელობის პრობლემები უფრო და უფრო გაურთულდებოდა. ისე ვეღარ მუშაობს დღიურ სამუშაოებზე, როგორ ადრე.

          - რა დაავადება აქვს?

          შორენა: ტუბერკულოზი აქვს გადატანილი და ფილტვები საკმაოდ დაზიანებული აქვს. კიდევ, დიაბეტიც აქვს. ვერ მკურნალობს. რა ექიმი და რა ჯანმრთელობა, როდესაც ლუკმა-პურის ფულიც არ გვაქვს.

         - შორენა, ადგილობრივი ხელისუფლება თუ გეხმარებათ? ან პოსტის გამოქვეყნების მერე, თუ იყო რაიმე სახის რეაგირება?

           შორენა: სამწუხაროდ, მათ ჩვენთვის არ სცალიათ. გამგეობიდან იყო ერთი ზარი და გვითხრეს: უფასო სასადილოთი გეხმარებით და ეს საკმარისიაო... 

            თანაც, მოგეხსენებათ, 3 წლამდე ბავშვი არ ირიცხება ამ უფასო სასადილოში  -  თითქოს სამ წლამდე ბავშვს, ჭამა არ უნდოდეს.

          - შორენა, შეიძლება ბავშვებს გავესაუბრო? ვისგან დავიწყოთ?

           ირაკლი: ჩემგან, მე ყველაზე უფროსი ვარ! კარგი ბიჭი ვარ!

          - რატომ გგონია რომ კარგი ბიჭი ხარ?

          ირაკლი: მშობლებს ვეხმარები, შეშასაც ვაგროვებ, როდესაც გვცივა...

            - ხშირად გცივათ?

             ირაკლი: დიახ. ხშირად არ გვაქვს შეშა, მაშინ დედა „ადიალას“ (პლედს) შემოგვახვევს  და ერთმანეთს ვათბობთ.

            - ირაკლი, შენ რა გაგეხარდა საჩუქრებიდან ყველაზე მეტად?

             ირაკლი: ყველაფერი გამეხარდა. განსაკუთრებით, ტორტი გამეხარდა, კიდევ ჩაიდანი. ტკბილეული, იცით, რამდენი ხანია არ გვიჭამია?! მადლობელი ვარ ყველასი, ვინც დაგვეხმარა.

            - სოფო, შენ რა მოგეწონა საჩუქრებიდან?

             სოფო: მე ტანსაცმელი, რომ გავხსენი, ერთი საათი ვიზომებდი,          ბევრი იყო და ლამაზები... სოფიკომ მომიტანა. მინდა ბევრი კოცნა გავუგზავნო, ასე რომ გამახარა. ჩემს კლასში, ყველას ლამაზად აცვია, მე კი... მე არაფერი მქონდა... 

           კიდევ, გაზქურა მომეწონა. უფრო სწრაფად მოვამზადებთ „სუპებს“. „სუპები“ არ მიყვარს, მაგრამ სხვას ვერაფერს ვამზადებთ. ძვირი ღირს სხვა საჭმელები. ჩემს მშობლებს კი, ფული არ აქვთ.

„ვეცდები, ჩვენთვის გემრიელი სადილი მოვამზადო, სესილისთვის კი გემრიელი ფაფები!“

      კიდევ, გაზქურა მომეწონა. უფრო სწრაფად მოვამზადებთ „სუპებს“. „სუპები“ არ მიყვარს, მაგრამ სხვას ვერაფერს ვამზადებთ. ძვირი ღირს სხვა საჭმელები. ჩემს მშობლებს კი, ფული არ აქვთ.მე, ჩემი პატარა დაიკო, ჩვენსავით მშიერი რომ არ იქნება, ის გამეხარდა. და კიდევ... რბილად რომ დაიძინებს! მადლობა თქვენ, ასეთი პრინცესული საწოლი რომ შეუძინეთ სესილის.

         - შორენა, ვიცი, სხვა საჭიროებებიც უხვად გაქვთ.  რა არის ის, რაც, ამ ეტაპზე  ყველაზე მეტად გაწუხებთ?

           შორენა: ჩემი ყველაზე დიდი სატკივარი, ჩვენი სახლის მდგომარეობაა - 14 კვადრატში ვცხოვრობთ, მაგრამ ფართს კიდევ ვინ ჩივის, სახლი თავზე გვენგრევა! დიახ, ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით. ზაფხულში გველები გვსტუმრობენ. ასი თვალი და ასი ყური მაქვს გამობმული, რომ არავის უკბინონ. ზამთარში, სიცივით ვკანკალებთ. წვიმაში, წყლის გუბეები დგება სახლში. ძლიერი ქარის დროს კი, ბავშვები შიშისგან კანკალებენ - ისეთი ხმები ისმის, გვგონია ჰა, ჰა და დაინგრევა. სახლს ვინ გვაჩუქებს, მაგრამ მასალებით მაინც რომ დაგვეხმარებოდეს ვინმე ღვთისნიერი... ჩვენი ხელით რამეს მოვახერხებდით. მეც, კაცივით დავუდგებოდი მხარში ჩემს ქმარს და ბავშვებს სანატრელ ოცნებას მაინც ავუსრულებდით... 

           სალომე: მე ვარდისფერი ოთახი მინდა... იქ ჩემს დებთან ერთად ვიცხოვრებდი...

            ვარდისფერი ოთახი კი არა, და ბავშვებს არაფერი აქვთ. ონლაინ გაკვეთილებსაც რიგრიგობით ესწრებიან, დედის ტელეფონის მეშვეობით. ეს ტელეფონიც ძმამ აჩუქა შორენას, ბავშვები სწავლას რომ არ ჩამორჩენილიყვნენ. 

          კეთილო ადამიანებო, გულთან ახლოს მიიტანეთ ამ ოჯახის მდგომარეობა. ამ ბავშვებს, თქვენი თანადგომა სჭირდებათ! 

           ორი პატარა რაპუნცელი, თმას იმის გამო კი არ იზრდის, რომ პრინცესებს ჰგავდნენ, არამედ იმის გამო, რომ შიმშილის და სიცივის ბოროტ ჯადოქარს დააღწიონ თავი... თუნდაც რამდენიმე დღით! ნუ გავიმეტებთ ამ ბავშვებს შიმშილის, სიცივის და ქვეწარმავლების სამსხვერპლოდ!

                                                       ***

           თუ კი გიმძიმთ საყოფაცხოვრებო სირთულეებისა და გადაუჭრელი პრობლემების გამო, - რამდენიმე წამით გადაიტანეთ ყურადღება ჩვენს პოსტებზე... ან უმჯობესია დაურეკოთ ნებისმიერ ჩვენს ბენეფიციარს და ყველა თქვენი პრობლემა უმნიშვნელოდ მოგეჩვენებათ, იმასთან შედარებით, ვისაც დაეხმარეთ მისთვის ცხოვრების ყველაზე მძიმე მომენტში.

           ამასთან შედარებით ჩვენი პრობლემები არაფერია! აი, ნამდვილი გაჭირვება! ის თქვენს წინაშეა! უფალს მადლობა შესწირეთ იმისთვის, რაც გაგაჩნიათ! თქვენ უბედნიერესი ადამიანი ხართ! გახსოვდეთ ეს და დაეხმარეთ გაჭირვებულებს.

            სამწუხაროდ, ამ ოჯახისა და კიდევ ბევრი სხვა გაჭირვებულის პრობლემები არ დასრულებულა. გთხოვთ, ხანდახან დაათვალიერეთ ამ საბრალო ხალხის ისტორიები ჩვენს ვებგვერდზე. ყოველთვის, როცა მორიგი გაჭირვებულის ნომერს აკრეფთ, უფალი დაგლოცავთ. თქვენ ამას იგრძნობთ! აუცილებლად! გთხოვთ, შემდგომშიც დაეხმაროთ ამ ოჯახებს, ესაა საუკეთესო ღვთისმსახურება!

მეგობრებო, თქვენთან კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს - თუკი შეიტყობთ, რომ თქვენს ნაცნობს ან მეზობელს დახმარება სჭირდება, გთხოვთ გამოიჩინოთ გულისხმიერება და ამის შესახებ მოგვწეროთ ელექტრონულ მისამართზე: office-fsp@fsp.ge 

         თქვენი სიკეთე - იმის შანსია თქვენც ყოველთვის ბედნიერი რომ იყოთ! 

          კიდევ ერთხელ, დიდი მადლობა თითოეულ თქვენთაგანს!

თანხა შეგიძლიათ ჩარიცხოთ: 

#GE15TB7194336080100003

#GE42LB0115113036665000

#GE64BG0000000470458000

(დანიშნულება: ცეცხლაძეების ოჯახი)

თანხის ჩარიცხვა, ასევე შეგიძლიათ ჩვენი ვებ-გვერდის მეშვეობით: 

https://chernovetskyifund.ge/ge/projects/finished/758-tsetskhladze/description/

          თანხის ჩარიცხვა ასევე შესაძლებელია TBCpay და ExpressPay ტერმინალებიდან. ქვეთავში “ქველმოქმედება“ მოძებნეთ ჩვენი ფონდი (ფონდის დამატებით უფლება-მოვალეობებს შეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GY2Gus).

           შესანიშნავი სიახლე გვაქვს - ახლა ჩვენი ბენეფიციარების ისტორიები შეგიძლიათ წაიკითხოთ: 

ინსტაგრამზე: https://www.instagram.com/chernovetskyi.fund/ და 

ტელეგრამზე: https://t.me/ChernovetskyiFund.

           სპეციალურ ნომერზე განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს კი, სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია - 0901 200 270

            ვიფიქროთ იმაზე, რომ გაჭირვებულთა დახმარებით და მათი ტკივილის გაზიარებით, ჩვენ ვზრუნავთ ჩვენს სულზე და ვუახლოვდებით უფალს!