მას აღარ უნდა სიცოცხლე!.. ძლიერი ტკივილის დროს, იწურება ყველაფრის იმედი... მაგრამ, როდესაც მას პაწაწინა ხელი ეხება, ხვდება, რომ სიკვდილი მისთვის არის ყველაზე იოლი გამოსავალი, მისი შვილისთვის კი, საშინელი ტანჯვა იქნება.

ყოველდღე ირჩევს სიცოცხლეს. სიცოცხლეს, მიუხედავად ტანჯვისა და ცრემლის 

იცით, რა არის ყველაზე გულსაკლავი? მას შეუძლია, სულაც შეწყვიტოს ეს ტანჯვა. „ექიმის მიერ გამოწერილი წამლების ყიდვის, ყველა პროცედურის ჩატარების საშუალება რომ გქონდეს, სიარულს შეძლებდი“, - ეუბნებიან მას. მაგრამ სოციალური დახმარების თანხა, მხოლოდ 185 ლარია, და ჰყოფნის მხოლოდ შვილისთვის საჭმლის საყიდლად. ორი კარტოფილისგან და ნახევარი სტაფილოსგან წვნიანის მოსამზადებლად, ისიც, ყოველთვის არა.

 „თითოეული ფურცელი არის მტკიცებულება იმისა, რომ საშველი არსებობს. ყოველი მათგანი, არის ნაბიჯი განკურნებისკენ. მაგრამ, ეს ნაბიჯები ფასიანია...“

         - მაია, გვიამბეთ საკუთარ თავზე.

       მაია: ყველაზე ჯანმრთელი ადამიანი ვიყავი, მართლა! ორსულობამდე, ექიმთანაც კი არასდროს ვყოფილვარ. ვმუშაობდი, ლამაზად ვიცმევდი კიდეც, გრძელი, ლამაზი თმა მქონდა. ახლა კი, შემომხედეთ, რას დავემსგავსე. ადამიანს კლავს ტკივილი და უიმედობა.

   

აი, ორ წელიწადში რა შეიძლება დამართოს ტკივილმა ადამიანს!

         - როდის გახდით ავად?

         მაია: ყველაზე ბედნიერი რომ ვიყავი, ზუსტად მაშინ გავხდი ავად. როდესაც პატარას ველოდებოდი და ბედნიერებისგან ვფრინავდი, უცებ ფეხი „გამიჩერდა“. ნაბიჯი ვეღარ გადავდგი და შემეშინდა. მაგრამ, ეს რამდენიმე წუთს გაგრძელდა და თავი უკეთ ვიგრძენი. მაგრამ, შეტევები გახშირდა, ბოლოს კი, ფეხზე ვეღარ დავდექი. ექიმებმა მითხრეს, რომ მკურნალობის დაწყებას ბავშვის გაჩენის შემდეგ შეძლებდნენ. იმ პერიოდში, საბას დაბადებამდე, მეუღლემ მიმატოვა. არ მკითხოთ მიზეზი, არ ვიცი. მარტო დავრჩი ჩვილ ბავშვთან ერთად. ღმერთმა გაახაროს დედაჩემი, ის რომ არა, დიდი ხნის წინ დავიხოცებოდით. ფაქტობრივად, მეც მივლის და ჩემს შვილსაც ზრდის.

 „ღმერთმა ქნას, ყველას ასეთი დედა ჰყავდეს - ანგელოზი დედა“

        მაია: ჩემს გარდა ხომ, ჩემს ძმას, მის შვილს, და თავის დისშვილს - 30 წლის მარიამს სჭირდება მოვლა. მარიამს არც დედა ჰყავს, არც მამა. ჩვენს გარდა, არავინ არ ჰყავს. დედაჩემმა შეიფარა. მარიამი ავად არის, გონებრივად ჩამორჩენილია და კიდურებიც განუვითარებელი აქვს. ჩემი გასაჭირიც დაემატა! არც კი ვიცი, როგორ უძლებს ამ ყველაფერს!

მარიამი: „არ მომეკაროთ, სახლში ვარ“

მაია: ჩვენმა ხელისუფლებამ ჩათვალა, რომ თვეში 185 ლარი მარტოხელა, ავადმყოფი დედისთვის, საკმარისია. კიდევ კარგი, დედას სასადილოდან საჭმელი მოაქვს, მე ხომ ვერ გავდივარ სახლიდან. თორემ მშივრები დავრჩებოდით. ჩემს პრობლემებსა და გასაჭირზე აღარ ვლაპარაკობ. მედიკამენტები ძალიან ძვირი ღირს, ექიმთან ვიზიტი კიდევ უფრო ძვირი, ტაქსი კი... საზოგადოებრივი ტრანსპორტით ვერ ვივლი კლინიკაში.

 „კათეტერი მიდგას, ბოდიშს გიხდით ასეთი დეტალებისთვის, რომელიც ორ კვირაში ერთხელ უნდა გამოიცვალოს. ექთნის ბინაზე გამოძახება არარეალურია. ხშირად გამოცვლაც არ გამოდის. თვეში ერთხელ, ხან, უფრო იშვიათადაც კი“

 „ვაიმე, წამიყვანე ღმერთო. ასე აღარ გამიჭირდება. ხანდახან, უკანასკნელი იმედიც ქრება. ვეღარ ვუძლებ ამ ტკივილს. გამიგეთ, გთხოვთ...“

         - შშმ პირის პენსიას არ იღებთ?

         მაია: არა! ვერაფრით ვერ მივედი ექიმთან. გარდა ამისა, კომისიის გავლის საფასური 100 ლარია. როგორ მოვახერხო ეს 180 ლარით? გავაკეთებ, თუ ვინმე მასწავლის.

მაია: ძალიან მჭირდება ხეიბრის ეტლი. დედა ძალიან წვალობს, კლინიკებში რომ დავყავარ. ძველი გვათხოვა მეზობელმა, მაგრამ, ზომა არ მომერგო, თან, შეიძლება ნებისმიერ წუთს დაიშალოს. სახლში სკამის დახმარებით დავდივარ. გამიგია, რომ ასეთი ყავარჯენიც არსებობს. კიდევ, მე მკურნალობისთვის სახსრები მჭირდება, დედას კი - სარეცხი მანქანა. აღარ შემიძლია საკუთარი თავის სარკეში დანახვა. ქალს კი არა, მაწანწალას ვგავარ. პროდუქტს ვითხოვდი, მაგრამ ვერსად ვერ შევინახავ. კიდევ, პამპერსს. უბრალოდ, ასე მართლა აღარ შემიძლია. სიარული მინდა, მუშაობა, შვილის და დედაჩემის მოვლა. მინდა გავიხსენო, როგორ ვიცინოდი, როგორ ვმღეროდი... გავიხსენო, როგორი გრძნობაა, ცოცხალი რომ ხარ...

მაიას უნდა სიცოცხლე, მაგრამ არ შეუძლია. ძალა გამოელია. ბრძოლის უნარიც აღარ შესწევს

        ვეღარ მოვახერხეთ ინტერვიუს გაგრძელება. მაიამ აიფარა სახეზე ხელები და ატირდა. უხმოდ და მწარედ. სალაპარაკოც აღარაფერი იყო.

         მაიას უნდა სიცოცხლე, მაგრამ არ შეუძლია. ძალა გამოელია. ბრძოლის უნარიც აღარ შესწევს

მას მხოლოდ პატარა საბა აკავებს, მაგრამ ისიც დიდხანს ვეღარ შეაკავებს დედიკოს

***

         ამ საბრალო, განადგურებულ ქალს, ძალიან სჭირდება ჩვენი ხელები, ჩვენი დახმარება. ჩვენი ძალა. ჩვენი სიყვარული. ის დახმარებას ხმამაღლა არ ითხოვს, მაიას ყვირილი აღარ შეუძლია.  უბრალოდ გვიცქერის, მის თვალებში კი, მუდარა და მოლოდინია... გულიც ვეღარ უძლებს ლოდინს.

         მას სჭირდება მატერიალური დახმარება მკურნალობისთვის, ასევე ძალიან სჭირდება მედიკამენტები, პროდუქტი, პამპერსი, ხეიბრის ეტლი, სარეცხი მანქანა და საწოლი.

შეგიძლიათ თავად მოინახულოთ და შეძლებისდაგვარად გაუწიოთ მას დახმარება. მისამართი: თბილისი, კუპრაძის ქ. 72, კორპუსი 26, მე-2 სადარბაზო, ბინა 301. (ჰუალინგის დასახლება, ვარკეთილი)

ყოველ ჯერზე, როდესაც ვინმეს დახმარება შეგიძლიათ, უბრალოდ გააკეთეთ ეს და გიხაროდეთ, რომ ღმერთი თქვენი მეშვეობით პასუხობს ვიღაცის ლოცვებს!

გვჯერა, რომ ერთად შევძლებთ, ადამიანს სიცოცხლე რომ დავუბრუნოთ!

არ დაგავიწყდეთ ამ პოსტის გაზიარება, რათა თქვენმა მეგობრებმაც შეიტყონ ამ ოჯახის გასაჭირის შესახებ! ეს ძალიან მნიშვნელოვანია!

მეგობრებო, თქვენთან კიდევ ერთი თხოვნა გვაქვს - თუკი შეიტყობთ, რომ თქვენს ნაცნობს ან მეზობელს დახმარება სჭირდება, გთხოვთ გამოიჩინოთ გულისხმიერება და ამის შესახებ მოგვწეროთ ელექტრონულ მისამართზე: office-fsp@fsp.ge 

 ჩვენი ფონდის ანგარიშია:

#GE15TB7194336080100003

#GE42LB0115113036665000

#GE64BG0000000470458000

(დანიშნულება: მაია კაპანაძე).

თანხის გადმორიცხვა ასევე შეგიძლიათ ჩვენი ვებ-გვერდის მეშვეობით.

ასევე, თანხის გადმორიცხვა შესაძლებელია TBCpay და ExpressPay ტერმინალებიდან. ქვეთავში “ქველმოქმედება“ მოძებნეთ ჩვენი ფონდი (ფონდის დამატებით უფლება- მოვალეობებს შეგიძლიათ გაეცნოთ ბმულზე https://goo.gl/GY2Gus).

 ერთად, ჩვენ უკვე დავეხმარეთ უამრავ გაჭირვებულს. გავუმართოთ ხელი ამ ოჯახსაც! ვინ იცის, იქნებ სრულიად უცხო ადამიანების დახმარება ოდესმე თავადაც დაგვჭირდეს?! ცხოვრება ხომ მოულოდნელობებით არის სავსე!

         შესანიშნავი სიახლე გვაქვს! ახლა შეგიძლიათ ჩვენი ბენეფიციარების ისტორიები წაიკითხოთ ინსტაგრამზე: https://www.instagram.com/chernovetskyi.fund/ და ტელეგრამზე: https://t.me/ChernovetskyiFund

        სპეციალურ ნომერზე განხორციელებულ მხოლოდ ერთ ზარს კი, ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენა შეუძლია: 0901 200 270!  დალოცვილები ყოფილიყავით!