ვიდრე ანზორიკოს არ შევხვდები უფლის სამყაროში, სასაფლაოზე მივდივარ და ჩემს სიცოცხლეს საფლავის ქვაზე ვეფერები. ხომ მართლა ყველაზე ლამაზია? — კითხულობს თამილა ბებო. უფალი მას აუცილებლად შეიყვარებს!

საწყალი, საწყალი!!! აღარც მეხსიერება შერჩა, აღარც მეტყველება და აღარც მხედველობა… მაგრამ ჩვენ ვხედავთ მის მწარე ხვედრს! ვილოცოთ ქეთევანისთვის და დავეხმაროთ მას!

უსაზღვრო და უსასრულო უბედურება! მეგობრებო, კიდევ ერთ უსაზღვროდ უბედურ ქალს საქართველოში, ჩვენ გარდა, არავინ დაეხმარება!

ის 75 წლისაა, მისი მეუღლე კი 86-ის! თავად უსინათლოა, მან კი მეხსიერება დაკარგა და მხოლოდ მას ცნობს - ყველაზე საყვარელ და მზრუნველ ადამიანს! ორივე ბავშვივით გულთბილი და კეთილი არის! მათ გვერდით რაც შეიძლება დიდხანს დარჩენა და მათი გულისამაჩუყებელი მზრუნველობით ტკბობა მოუნდება ადამიანს! რომელსაც ჩვენს დროში იშვიათად თუ ნახავთ!!!

ქართველი მონაზონი - დედა ელენეს მეორე ცხოვრება მაშინ დაიწყო, როდესაც თავი ღვთის მსახურებას მიუძღვნა, შეჭირვებულთა და სნეულთა დასახმარებლად! მისი მოღვაწეობა თანადგომას ნამდვილად იმსახურებს!

როგორ მტკივა, ღმერთო!

ჩვენი ერთობლივი დახმარება სჭირდება საწოლს მიჯაჭვულ, მძიმედ დაავადებულ, მარტოხელა ლამარა ბებოს. რა თქმა უნდა, ასეთ სიბერეზე სულაც არ ოცნებობდა