ძალიან ბევრიც რომ ვიტირო დედა ველოსიპედს ვერ მიყიდის, იმიტომ, რომ მას ფული არ აქვს.

 გრიგოლი: ხუთი წლის ვარ. აი, ამდენის (თითებით მაჩვენებს). ახალ ველოსიპედზე ვოცნებობ. „გაფუჭულია“ ძველი, ჯაჭვი მოძვრა! დედამ თქვა, რომ ვერაფერს მიყიდის, რადგან საერთოდ აღარ აქვს ფული. ფულის გარეშე კი, არაფერს აძლევენ. ხანდახან, ტირის და პურს ითხოვს, მაგრამ იმასაც არ აძლევენ ხოლმე. ზუსტად ვიცი, როგორ უნდა მოვუარო ჩემს ახალ ველოსიპედს. ვისეირნებ მერე კი, ავტოფარეხში დავაყენებ. ცოტა ხანს ვუყურებ ხოლმე, გახარებული წავალ და დავიძინებ. ლამაზი ლექსი რომ გითხრათ, მაჩუქებთ ველოსიპედს? ან სათამაშო მანქანას მაინც?

(დანიშნულება: გრიგოლ ხელაძე)