10 წლის ლაშას თხოვნა, ბიჭუნას, რომელსაც წესიერი სათამაშო არასდროს ჰქონია.

მე ლაშა მქვია, 10 წლის ვარ. მაგრამ, წესიერი სათამაშო არასდროს მქონია. მამაჩემი შვიდი წლის წინ გარდაიცვალა. მე, ჩემი უმცროსი ძმა და დედაჩემი სულ მარტო დავრჩით. ჩვენი ობლობის პენსია, ზოგჯერ საჭმლის საყიდლადაც კი არ გვყოფნის, სათამაშოებზე რაღაა სალაპარაკო.

 ჩემი ერთადერთი მეგობარი არის ძველი, ჟანგიანი ველოსიპედი. წინა საბურავი გახეთქილი აქვს და ახლა, ძალიან ცუდად არის, შეგიძლიათ რომ „უმკურნალოთ“? ველოსიპედებისთვის საავადმყოფოები რომ იყოს, იქ წავიყვანდი...

იცით, როგორ ვოცნებობ ახალ ველოსიპედზე? მინდა, წითელი და სწრაფი რომ იყოს! ჩემს ძმას ვათხოვებ და ყველა ჩემს მეგობარს, ვინც მთხოვს. ვიქნები მსოფლიოში ყველაზე კეთილი ბიჭი! კიდევ, უკეთესად ვიმეცადინებ! მიუხედავად იმისა, რომ ისედაც ბეჯითი მოსწავლე ვარ: მხოლოდ 10-ებზე ვსწავლობ. გთხოვთ, ამისრულეთ სურვილი! დიდ მადლობას გეტყვით!

(დანიშნულება: ლაშა სარალაშვილი)