როდესაც პატარა დავითი კრუნჩხვებში ვარდება და პირიდან დუჟი გადმოსდის, მისი დედიკო, რუზანა უფალს ევედრება, რომ ეს შეტევა მისთვის უკანასკნელი არ აღმოჩნდეს! ექიმებს ვერ გაუგიათ, დღემდე საერთოდ როგორ ცოცხლობს?! მისი ტვინის დაზიანებები ხომ სიცოცხლესთან შეუთავსებელია. დავითი ვერ დადის, ვერ ლაპარაკობს, ხშირად ტირის... კვნესის. ვინმე მუდმივად უნდა იყოს მის გვერდით, ხელს არ უშვებდეს და ესაუბრებოდეს. ამ ბოლო დროს, მხედველობაც დაუქვეითდა და ყველაზე მეტად ეშინია მარტო დარჩენის! თავისი დედიკოს, მამიკოს და დაიკოს გარეშე!