თუ სიკვდილი გვიწერია – სამივე მოვკვდებით – ამბობს ბავშვების დედა, ია. „დედა ბორბლებზე დადის და ძალიან სტკივა, მაგრამ მე მას წამლებს ვაძლევ!“ - პატარა, ლამაზი ქეთი ზღურბლიდანვე ისეთი სიამაყითა და ბავშვური გულუბრყვილობით შემოგვძახის, რომლისგანაც უფროსებს მაშინვე ცრემლი ადგებათ თვალებზე. ის „მზიანი ბავშვია“ - როგორც ახლა დაუნის სინდრომის მქონე ბავშვებს ეძახიან... „დედა, დე, სტუმრები გვყავს!“ - ეს მშვენიერი გოგონა, რომელიც მართლაც მზეს ჰგავს, მხიარული ყიჟინით შერბის ოთახში და დამხმარე ეტლში მჯდომ ქალს მუხლებზე ახტება...